الهَيْبَة - [ هيب ] : مص ، ترس ، جدائى از مردم و گوشه نشينى . هَيْتُ - [ هيت ] : « هَيْتُ لَك » : بيا ( اين كلمه در مفرد و مثنى و جمع و مذكر و مونث ) يكسان به كار برده مىشود ولى ضمير ما بعد آن صرف مىشود مانند « هيتُ لكما و هيتُ لكم و هيت لكنّ . . . » هَيْتَ - مرادف ( هَيْتُ ) است . هَيْتِ - مرادف ( هَيْتُ ) است . هِيتُ - مرادف ( هَيْتُ ) است . هِيتَ - مرادف ( هَيْتُ ) است . هِيتِ - مرادف ( هَيْتُ ) است . الهَيْثام - [ هأم ] ( ح ) : گونه اى پروانه به شكل اسطواني . الهَيْثَم - [ هثم ] ( ن ) : گونه اى گياه ترشك ، - ( ح ) : باز ، جوجهء كركس و جوجهء عقاب ، شن و ماسه سرخ رنگ . هَيَّجَ - تَهْيِيجاً [ هيج ] الشيءَ : آن چيز را برانگيخت ؛ « هَيَّجَ بَيْنَهما الشرَّ » : ميان آن دو فتنه و شرّ بر پا كرد . الهَيْج - [ هيج ] : مص ، جنگ ، تكان خوردن ، بادى كه تند بوزد ؛ « يومُ هَيْجٍ » : روز پر باد يا ابرى و بارانى ، زردرنگى ، خشكى . الهَيْجَا - [ هيج ] : جنگ . الهَيْجَا - [ هيج ] : جنگ . الهَيْجَاء - [ هيج ] : مرادف ( الهَيْجَا ) است . الهَيْدَب - [ هيدب ] : آنكه پر موى باشد ، پستان زن ، - مِنَ السَّحَاب : ابر بسيار نزديك به زمين كه ريزش باران آن مانند رشته‌هاى نخ به نظر آيد . الهِيدْرُوجين - ( ك ) : ايدروژين . الهَيْذَارَة - [ هذر ] : « رَجُلٌ هَيْذَارَةٌ » : مرد پرگوى و ياوه گوى . مرادف ( هَذِرٌ ) است . الهَيْذَر - [ هذر ] : « رَجُلٌ هَيْذَرٌ » : مرادف ( هَذِرٌ ) است . الهَيْذَرَة - [ هذر ] : « امرأَةٌ هَيْذَرَةٌ » : زن هذيان گوى و ياوه گوى . الهَيِّر - [ هور ] : آنكه در كارها تهوّر كند ، بىباك باشد . الهَيْرَط - [ هرط ] : نرم و سست . الهَيْزَعَة - [ هزع ] : ترس ، سر و صدا و بانك و فرياد در پيكار . الهَيْشَة - ج هَيْشَات [ هيش ] : گروه در افراد مختلف ، هراس ، فتنه . الهِيشَة - ج هِيَش : درخت پر شاخ و برگ . اين كلمه در زبان متداول رايج است . الهَيْشُوم - [ هشم ] : « كَلأٌ هَيْشُومٌ » : گياه و علف نرم و تازه . الهَيْص - [ هيص ] : « هَيْصُ الطَّيرِ » : سرگين مرغ و پرنده . الهَيْصَار - [ هصر ] ( ح ) : شير درنده . الهَيْصَر - [ هصر ] ( ح ) : شير درنده . الهَيْصَم - [ هصم ] : « نابٌ هَيْصَمٌ » : دندانى كه هر چيز را بشكند . الهَيْصُور - [ هصر ] ( ح ) : شير درنده . هَيَّضَ - تَهْيِيصًا [ هيض ] ه : او را برانگيخت و به هيجان در آورد . الهَيْض - [ هيض ] : مص ، سرگين مرغ و پرنده . الهَيْضَاء - [ هيض ] : گروهى از مردم . الهَيْضَة - [ هيض ] : اسم مرّه از ( هاضَ ) است ، قى و اسهال ، بازگشتن غم و اندوه ، بازگشتن بيمارى پس از بيمارى . الهَيْضَل - [ هضل ] : گروه مسلَّح ، لشكر بسيار ؛ « حِمْلٌ هَيْضَلٌ » : بار سنگين و بزرگ . الهَيْضَلَة - [ هضل ] : گروه مسلَّح ، سر و صداى مردم ، زن ميانسال ، ، من النّوقِ : ماده شتر فربه و بلند اندام ، ماده شتر پر شير ، ماده شتر سالخورده . الهَيْطَل - ج هَيَاطِل و هَيَاطِلَة [ هطل ] ( ح ) : روباه ، گروه كمى كه با آن پيكار كنند ، نژادى از تركان يا هنديان . الهَيْطَلَة - [ هطل ] : ديگ مسى يا سربى . - اين كلمه فارسى است - . الهَيْعَة - [ هيع ] : روان شدن چيز ريخته شده بر روى زمين ، صداى دشمن كه از آن بترسند ، هر فرياد و صداى ناهنجارى كه بترساند ، بد با سستى ؛ - ارضٌ هَيْعَة « : زمين پهن و گسترده . الهَيْعُوعَة - [ هوع ] : قى و استفراغ بطور طبيعى . هَيِفَ - - هَيْفاً و هَيَفاً [ هيف ] الغلامُ : شكم او كوچك و كمرش باريك شد . الهَيْف - مص ، باد گرم كه گياهان را خشك و حيوانات را تشنه و آبها را خشك كند . الهَيْفَاء - [ هيف ] : زن شكم فرو رفته و كمر باريك . الهَيْفَان - [ هيف ] : تشنه ، بسيار تشنه ، آنكه زود بزود تشنه شود . الهَيْق - ج أَهْيَاق و هُيُوق [ هيق ] : شترمرغ ، - من الرِّجال : مرد بسيار بلند و يا دراز و باريك . الهَيْقَة - [ هيق ] : مؤنث ( الهَيْق ) است . الهَيْقَعَة - [ هقع ] : آواى ضربهء شمشير ، نواختن چيزى خشك بر چيزى سخت تا صداى آن شنيده يا نواختن سنگ بر روى آهن . الهَيْقَل - [ هقل ] : شترمرغ جوان ، - ( ح ) : سوسمار . الهَيْقَلَة - گونه اى راه رفتن . هَيْكَلَ - هَيْكَلَةً [ هكل ] الزرعُ : گياه رشد و نموّ كرد . الهَيْكَل - ج هَيَاكِل [ هكل ] : ساختمان بلند ، جاى مقدس در كليسا كه قربانى را به آن نزديك كنند ، چهره و پيكره و مجسمه ، درخت يا گياه كه بلند شده و نمو كند ، هر جانور فربه ؛ - « فرسٌ هَيْكَلٌ » : اسب بلند ؛ « الْهَيْكُلُ العَظْمِيُّ » : استخوانبندى بدن اين كلمه يونانى است به معناى بدن خشك شده . الهَيْكَلَة - [ هكل ] : مص ، واحد ( الهَيْكَل ) براى گياه يا درخت است . هِيلَ - هَوْلًا [ هول ] السكرانُ : مرد مست چيزهائى بنظرش آمد كه از آن ترسيد . هَيَّلَ - - تَهْيِيلًا [ هيل ] عليه الترابَ : بر روى آن خاك بسيار ريخت . الهَيْل - [ هيل ] : مص ، آنچه از شن و ماسه كه ريخته شده باشد . الهَيَلَانُ - [ هيل ] : آنچه از شن و ماسه كه ريخته شده باشد .